06-11-2008 Naar Schagen

Vanmiddag klaarde het weer op. De Quest gepakt en via de Westerweg, Provincialeweg, Zijdewind, Tolkerdijk naar Schagen. Dit om de vorderingen te zien van de restauratie van een 40-jarige VW stijlbus. Onze zoon Maarten heeft hier de hele zomer aan gesleuteld, geschuurd, gelast en geplamuurd. Hij is nu gespoten: zwart van buiten en rood van binnen. Eens was dit een brandweerauto. Alle gestripte onderdelen -waar nodig vernieuwd- kunnen nu weer op hun plaats terug. Wat een klus! Maarten beheerst de techniek van het handmatig 'damast' smeden tot in de finesses, nu weet hij ook wat het is om een klassieker te restaureren. Chapeau, Maarten!

Via de Westfriese Omringdijk tot aan Geestmerambacht, waar ik het fietspad wat er dwars doorheen voert, genomen heb. Vier Schotse Hooglanders lagen te herkauwen in het schrale zonnetje. Overal in de polder lagen de wegen vol met klei en modder. Ik ga toch maar de snelle Vredestein Perfect Moiree 54 achter monteren. Deze band heeft een goede grip, rijdt soepel, rolt goed, en is lekbestendig. Laat de winter maar komen. 54 km. gereden.

Wordt vervolgd...

04-11-2008 De winnaar van de 26" test

De weersomstandigheden waren goed; geen wind, 10-12 graden . Precies om elf uur zie ik Wim, nu met een stapel banden op de Quest geduck-taped, naar de pont rijden. Op naar de startplaats bovenaan de brug.

Quest uit - band eraf - andere band erop - Quest weer in - rollen maar - niet goed: nog eens rollen - te veel wind van auto's: opnieuw - meer spanning - minder spanning - nieuwe band en oude band van zelfde merk... minimaal drie keer werd er per band gerold, tenminste als de omstandigheden aan de wensen voldeden. Dit herhaalde zich vele keren. De resultaten zijn opvallend. We hebben zes 20" banden uitgebreid getest op hun rolweerstand.

Onverwacht zien we Matthijs Leeghwater langsrijden, hij was op weg naar Zaandam. Zaterdag gaat hij nog even naar Dronten op en neer; of er nog liefhebbers zijn om mee te rijden...

Het bleef lang zonnig, maar rond vier uur kwam de mist opzetten die al dikker en dikker werd. We moesten ons haasten om alle banden op tijd te testen. De Marathon Slik (toch niet meer leverbaar) bleef liggen. Het opmeten van de afstanden kon nog net bij daglicht.

Het lange wachten (wachthouden) werd beloond met het zien van een sprookjesachtig wezen:
een kromgebogen vrouwtje, met lang grijs haar die moeizaam schuifelend haar eenden en schaapjes verzorgde onder aan de oprit naar de brug. Zelfs Wim wist van haar bestaan niet af.

Na het opmeten van de afstanden, een snelle groet, en op huis aan door de dichte mist. Vrij laat

thuis; het eten stond al bijna koud te worden. 47 km. gereden.

Welke band de winnaar is verklap ik hier niet. De bekendmaking is voorbehouden aan Wim Schermer. Nog even geduld dus.

Wordt vervolgd...

03-11-2008 De toekomstige kippen van Wim

Via e-mail en mondeling vernam ik dat de weersomstandigheden gunstig lijken om morgen de 26" achterbanden te gaan testen. Ik ben benieuw of er nog opvallende verschillen zijn!
Van Heerhugowaard naar Rustenburg gereden om bij de firma Bakker (houten systeembouw) een visitekaartje te halen en te vragen of zij een kippenhok naar eigen ontwerp kunnen maken. 'Wij maken hier alles' was het antwoord, en inderdaad zag ik hier duiventillen, degelijke wanden voor een tuinhuis en een grote voorraad hout. Wim Schermer wil nl drie reuzenkippen op zijn erf laten scharrelen en die moeten natuurlijk in een hok naar eigen ontwerp. Je ziet wel eens een mini stolpboerdeijtje als brievenbus of gewoon als sier op het erf staan. Via de Schermerdijken naar de Woude, en na een kort buurtje naar huis.

Bij thuiskomst zie ik een draailier en een doedelzak in de box (van ons kleinkind) liggen. Marian is zeker geïnspireerd door de muziek op de Middeleeuwse markt. 47 km. gereden.

Wordt vervolgd...

02-11-2008 Middeleeuwse Toestanden

De Compagnie van Brederode heeft dit weekend het kamp opgeslagen op de velden rond de Ruïne van Brederode in Santpoort, wegens de jaarlijks terugkerende jaarmarkt. Zestien mannen en vrouwen die het leven in de Middeleeuwen van rond 1475 uitbeelden; een zogenaamde re-enactmentgroep. De heer van Brederode met gemalin waren opvallend afwezig. De groep heeft namelijk een frisse nieuwe start gemaakt zonder hen.

Brederode was in het verleden het thuishonk van de Compagnie, maar door problemen, die al jaren speelden, was de Compagnie er niet meer welkom. Nu dus weer thuis!
De Compagnie heeft authenticiteit hoog in het vaandel, hetgeen resulteert in een prachtig kamp. Het terrein stond verder vol met kramen, waar men Middeleeuwse lekkernijen, maar ook dagelijkse- en luxe artikelen kon kopen.

Ik ben naar Santpoort gereden over de Westdijk, langs de Woude, de Nauernasevaart, de pont op en reschtsaf naar Santpoort-Noord. Ik reed langs landgoed Beeckestein, waar ik in een heel ver verleden als tuinman heb gewerkt... die omgeving voelt voor mij dan ook zeer vertrouwd aan. Bij aankomst om 10.30 bij de Ruïne stond er een Middeleeuwse vrouw midden op het terrein haar tanden te poetsen; er wordt namelijk ook geslapen in het kamp, hoe koud het ook is! Om elf uur begon de markt, en al snel waren er vele stadse mensen met hun kinderen. Er hing een goede sfeer met de vertrouwde lucht van houtvuren en heerlijke baksels. Al snel zag ik Marian en dochter Wanda, die al jaren meedoen met 'de Middeleeuwen' en werd ook warm begroet door de overige leden van de groep. Iedereen kent mij omdat ik altijd, als het even mogelijk is, met mijn 'tijdscapsule' de Middeleeuwen bezoek.

Wat hebben zij het koud gehad gisteren! Ik kreeg in een 'Jacobakan' koffie en wat te eten. De zon scheen vandaag en het hele kamp leefde op. Na een uurtje weer op huis aan via de Beeckestein-route die dwars over landgoed Waterland loopt. Na de oversteek van het kanaal linksaf, om de Forten-route te volgen. Het eerste stuk over de Hoge Zeedijk, waar een racefietser met een i-pod zich kapot schrok toen ik hem passeeerde. Hij had mij niet gehoord, ik hem wel, omdat hij zo luid meezong! Ik wees op mijn oor, bedoelende: 'zo hoor je niets' en hij begreep de message: 'Jajaja...!'

Bij de Molen de Stierop dacht ik het 'Molletjesveer' voor voetgengers en fietsers te nemen maar dat was nergens te bekennen. Dus dan de Krommenie- Woudpolder maar in de rondte, en via Uitgeest en het pontje bij Akersloot naar huis. En wie kwam ik op de pont tegen? De 'Molentjesman' die mij begroette met een 'Zo, moet ik weer op de foto?' Deze markante Heerhugowaardse verschijning kun je in heel Noord-holland tegenkomen en zou geen gek figuur slaan in Showroom! 103 km. gereden.

Wordt vervolgd...

01-11-2008 Verse eitjes naar de Woude

Het is droog -ondanks de slechte weersvoorspellingen- maar wel fris. Met een paar warme wandelsokken van Marian aan de voeten blijven die zeker warm tijdens de rit naar de Woude. De ontvangst in huize Schermer was weer allerhartelijkst, en Marian was net door de eieren heen, dus kwam het doosje kakelvers goed van pas. Verslag uitgebracht van de rit naar Dronten, Wim gevraagd of we zondag nog samen gaan fietsen, maar hij kon niet wegens familie verplichtingen. Dan weer naar huis.
Slechts 37 km. gefietst.

Wordt vervolgd...

31-10-2008 Onverwachte rit naar Dronten

Gistermiddag belde Matthijs Leeghwater om te vragen of ik zin had om mee te rijden naar Dronten. Hij had problemen met de verlichting van zijn nieuwe Quest. Eerst Wim gebeld, want de 26" banden test stond eigenlijk op het programma voor vandaag, tenmiste, indien de weersomstandigheden gunstig waren. De test ging niet door, want er was een te harde wind. Ik vroeg hem dan ook, mee te gaan naar Dronten, maar vandaag was hij nog in huis bezig met het 'elektriek.'

Om haf acht naar Twisk, waar ik binnen een uur arriveerde. Twee bakken koffie en rijden maar. Op de dijk naar Leleystad werkelijk niemand gezien. Alleen een buizerd die bezig was een grote vogel (road kill) op te peuzelen. Via de Pé-route naar Dronten, waar we om twaalf uur aankwamen. Matthijs werd meteen geholpen: 'Hier met die twee accu's en de acculader,' zei Allerd. Er werden direct nieuwe, en reeds opgeladen accu's en acculader voor in de plaats gegeven. De laatste bleek de boosdoener te zijn. Matthijs blij, en wat een service! Ik moest zelf de Moiree 54 nog omruilen voor een andere band. Dit werd de nieuwe 20" Marathon Supreme. Ook hadden zij de nieuwste Schwalbe Orlando al in huis. Een verbeterde Kojak?

Terug naar huis namen we weer de Pé-route, die volgens Matthijs zeker 10-15 km. korter is. Aan het begin van de dijk hebben we een versnapering genuttigd. Daarop konden we goed thuis komen. om kwart voor vier in Twisk. Eenmaal thuis stond bij mij 204 km. op de teller.

Ik was nog maar net het tuinpad opgereden, toen Marian ook aan kwam fietsen. Met gepaste trots haalt zij haar zelf geschreven boek tevoorschijn. Vandaag opgehaald bij de drukkerij. Het boek heet: 'Ben jij mijn mama' met als ondertitel: 'Een open boek over de stervensbegeleiding van mijn moeder' en is uitgegeven door uitgeverij Ramira. Het ziet er prachtig uit. Nu kan ze verder aan het reeds klaar liggende boek 'Trobar' wat speelt in de Middeleeuwen in het toentertijd hetende Occitanië, nu bij velen bekend als Katharenland.

Wordt vervolgd...

30-10-2008 De eerste 1000 km. zitten erop

Vanmiddag naar Hoorn, het is netaan 6 graden. Behoorlijk fris dus. Eerst naar Vittorio twee katoenen Agu petjes ophalen, want dat zit prettiger onder de helm, en je hebt ook gelijk een zonneklep. Niet geheel overbodig deze tijd van het jaar. Op naar Fietspunt.nl om de Schwalbe Supermoto op te halen. Ik moest er nog wel een uurtje op wachten want DHL was wat verlaat. Om die tijd vol te maken voor de verandering maar eens een stukje fietsen: via de dijk naar Schellinkhout, de werkzaamheden bij het gemaal zijn nog niet voorbij. Er is volop geheid, nu moet er nog wat gemetseld worden. Medio november zijn ze klaar met de dijkverhoging, maar dan moeten ze wel flink doorwerken! Na een uur weer naar de fietsen-onderdelen-man terug. Band mee en twee daarbij passende binnenbanden. Via het dorp -zoals Wim Schermer dat noemt- op huis aan.

Met de kilometers van vandaag erbij ben ik over mijn eerste 1000 km. heen. De Quest zelf heeft er al meer opzitten, maar die zijn gereden door de vorige eigenaar.

Bij thuiskomst was Marianlief in een geanimeerd gesprek met Hans van Willigenburg van Radio Noord Holland, want zij is naarstig op zoek naar de video's van 'Boerin in Frankrijk.'

Wordt vervolgd...

29-10-2008 Naar Middenmeer want Pé mist een nippel

Mail ontvangen van Pé Koomen, dat hij een nippel mist van de fietspomp. Of die bij het verwisselen en oppompen van mijn lekke achterband van de week was blijven hangen.
Dat nippeltje zal wel op één van de reserve binnenbanden zitten, maar ik haal gewoon nieuwe bij Halfords. Die moeten vandaag maar even langsgebracht worden, tenslotte moet je 'Toch een reden hebben om te gaan fietsen.'
Om half elf richting Middenmeer. Ik laat een berichtje achter en stop het tussen de deur, want ik weet dat hij niet thuis is.

Vandaar uit naar Medemblik via het nieuwste fietspad in de polder. De weg naar het Agriport werd net geasfalteerd. daarna de Westfriese Omringdijk gevolgd. De zon scheen, amper wind en weinig volk op de dijk. Tot aan Oosterleek ging alles prima, totdat er een vrachtwagen midden op de weg stond en er sjofels aan het werk waren. De chauffeur ging aan de kant en ik kon verder. Niet meer verder over de dijk maar richting Wijdenes, Schellinkhout en Hoorn, waar ik bij Fietspunt.nl een Schwalbe Supermoto band zou ophalen. volgens de eigenaar van de zaak moest de band ergens liggen... maar waar? Voor de 20" test nog een Vredestein Slick meegenomen. Een band waar ik zelf goede ervaringen mee had onder mijn Verhees Alleweder. Via Hoorn langs de dijk verder totaan Schardam. Rechtsaf via Oosthuizen naar Avenhorn. Bij de fietstunnel even een stop. Een racefietser uit Westwoud stopte en was zeer geïnteresseerd in de Quest:'Dat racefietsen is lang niet altijd een pretje, stijve nek, kou...!' Ik heb hem mijn telefoonnummer gegeven zodat hij in mijn Quest een proefritje kan maken als hij dat wil. Daarna de Wallingsdijk op, oeps... afgesloten. Dan maar de brug over door de Mijzenpolder. Veel tegemoet komend verkeer, lastig. Bij Oterleek bleek ook nog eens de hefbrug afgesloten, er lag wel een noodbrug, maar toch maar een stukje om gereden voor de zekerheid. vandaag 120 km. gereden.

Wordt vervolgd...

27-10-2008 Over de dijken van Heerhugowaard

Gisteren niet gefietst omdat het weer zo abnormaal slecht was. Mango 69 voorzien van nieuwe banden: de Moirees 47. De iets bredere band met wat minder rolweerstand paste net niet. Deze lopen aan in de wielkast. Ik vond nog een nieuwe Moiree 406-54, ooit ontvangen van Velomobiel, maar deze past zelfs niet als achterband onder de Mango. Volgende keer maar omruilen als ik weer eens naar Dronten ga. De toeter wil ik verplaatst hebben naar het 'vooronder' in de wand van de Quest, want het bleek dat bij tegenwind voorliggers de Quest niet (wilden) horen.

Voor vandaag werd slecht weer voorspeld dus nam ik de Mango voor mijn ritje. Het had net gehageld, maar de zon liet zich weer zien. Even langs dochter Suzan om haar en zoontje gedag te zeggen. Daarna via de Berckmeerdijk en de mooie Groenedijk naar Veenhuizen. De A.C. de Graafweg over, richting Oude Niedorp, het Verlaat waar het oudste huis van Heerhugowaard staat -Lands Welvaren geheten- dan via de Waarddijk Noord en de Westerweg, even Matthijs Leeghwater groeten, en dan ben ik al bijna weer thuis.

Wordt vervolgd...

25-10-2008 Dik Trom museum in Etersheim

Na de 210 km. van donderdag heb ik vrijdag niet gefietst, maar de Quest gepoetst: een berg Flevolandse klei verwijderd uit de wielkasten. Neksteuntje aangebracht, bestaande uit dubbel schuimblok met daar overheen een stuk isolatiebuis van de Gamma.
Dit naar idee van Wim Schermer. Marian vragen om er een zacht stofje omheen te maken, maar ja, die zit nu nog in Frankrijk. Belde vandaag op vanaf de derde verdieping van de Eiffeltoren! De neksteun bevalt zo alvast ook goed. Op de plaats waar mijn ellebogen de zijwand raken heb ik een schuimblok geplakt met klittenband. Tip: voor je de zelfklevende strook aanbrengt, deze eerst verhitten met een verfafbrander, tot de lijm wit ziet, dan pas aanbrengen. De strook zit dan extra stevig. Met schouder- nek- en elleboogsteunen zit ik nu helemaal 'pas' in de Quest. Of, zoals een dame eens opmerkte toen zij mij in de Mango zag zitten: "Meneer, wat zit u er lekker strak in!" Ik wist daarop even niets te zeggen.

Vandaag ritje Etersheim. Eerst naar Purmerend via de Westdijk, Graft en via de Zuiderweg naar Z.O. Beemster. Over de Oostdijk naar Oosthuizen, de Zevenstedenweg over naar Warder, en zo via de Zuiderzeedijk naar de Molen van Etersheim voor een bak koffie bij Anna. Dit is het tweede jaar dat de molen draait. Wandelaars en fietsers kunnen hier op adem komen, en het is een aanrader voor Velomobilisten. De warme appeltaart is er werkelijk van grote klasse.

Ik wilde er wat foto's maken van het oude plaatselijke schooltje, waar ooit meester C.J. Kieviet voor de klas gestaan heeft, en de plek was waar hij het eerste deel van 'De avonturen van Dik Trom' schreef. De eigenaar van schooltje en woonhuis kwam lachend naar me toe om te vragen of ik pech had, maar ik at eerst mijn broodje voor ik de kamera pakte. De man bleef maar vertellen over de geschiedenis. Zo kon bijvoorbeeld ooit zijn eigen vader de handen wassen in de Zuiderzee bovenaan de dijk... en Etersheim lag eens aan de andere kant van de dijk. De restanten van de kerk zijn er nu nog te zien. Het kerkje vlakbij de school krijgt zijn torenspits weer terug en ook het O.L. Lagere Schooltje staat op de nominatie om gerestaureerd te worden. Etersheim valt bestuurlijk onder de gemeente Amsterdam. Iets dat ik nooit geweten heb. Het subsidiebedrag was bijna toegekend, maar 'de Crisis' heeft het project even stilgelegd. De Stichting Museum Dik Trom zoekt nu sponsors die willen steunen. De eigenaar van deze panden wil zijn bedrijf -zwaar transport- een stukje verplaatsen om deze éénmansschool van naar ik meen begin 1900 in ere te kunnen herstellen. Hij wil er wel graag zelf blijven wonen, of zoals hij zei: 'Ik ben hier geboren en wil hier nooit meer weg!'

Als ik later thuis ben zoek ik op internet naar de Stichting Dik Trom. De gemeente Zeevang wil van het schooltje, dat dateert uit 1883, een 'Dik Trom Museum' maken.

Wordt vervolgd...