01-09- 2011 Escorte Mango+ van Gerrit overgedragen

Om 8.00 uur ga ik deze keer eens niet eerst naar Avenhorn. Wim is zich aan het voorbereiden op het NK Tijdrijden op Texel a.s zaterdag. Een rit naar Dronten past niet in het trainingsschema. Op de Kruzemanlaan is het even schrikken. Ik heb de pet op de laagste stand, zonnenbril op, want de zon staat er laag op dit vroege uur. Ik kom onder het bladerdek uit, rem wat af voor een man met een hond. Ik zie plotseling niets meer door het felle zonlicht, en ga dwars door een bloemenperk, zo het fietspad weer op. Een chauffeur, die het ziet gebeuren toetert, en ik zwaai terug. Gelukkig geen schade aan de fiets. Aan het begin van de Zijlweg zie ik Jan Geel staan. We gaan meteen de dijk op, en ik mag voorop. Het is prachtig fietsweer, geen wind en ik probeer 40 km+ aan te houden. Dat lukt aardig. 15 minuten sneller in Dronten ! Gerrit is er om 10.30 uur nog niet, dus ik ga even koffie zetten. Gerrit wordt even later door zijn broer voor de deur afgezet, met twee vlaaien voor de escorte en de mannen van Velomobiel.nl. Even later komen Jules en Elly voorrijden. Ze komen even wat ophalen. De blauwe Sinner.com Mango+ wordt uit de stalling gereden. Er kan gepast worden. Nou heeft Gerrit net zo'n postuur als ik : kort onderstel en een lang bovenstuk. Dat vraagt wat aanpassing, en dat gaat zo'n 2 uur duren. Stoel naar voren, naar beneden, trapstel verplaatsen. Weer passen, maar het wil niet erg. Een extra gat wordt er geboord in de bevestiging achter de stoel. Nog niet goed. Dan gaat Theo er zich mee bemoeien. De stoel gaat er helemaal uit, en er worden twee Quest stoelbevestigingsplaatjes er op gezet. Nu kan er meer versteld worden aan de stoel. Gerrit, zei zelf dat hij een peut nerveus was voor het in ontvangst nemen van de Mango, stapt weer in, en zie, hij past net onder de rand. Het is nu 13.30 uur. Nu nog kortere cranks , en dan kan hij op huis aan. Ik overleg even met Jules en Elly. Zij zouden met ons mee rijden de dijk over, maar dat worden dan extra kilometers en laat thuiskomen. Zij willen Gerrit wel begeleiden richting Amsterdam. Zaandam in dan niet ver weg ! Jan wil nu snel weer richting huis. Hij gaat voorop en ik probeer te volgen. Hij is weer helemaal gestroomlijnd, en zijn snelheid licht zeker 5 km p/u hoger. Hij zei dat hij af en toe in zijn spiegel zou kijken of ik hem kon volgen. Op de dijk mag ik voorop. Als ik thuis ben zie ik dat ik een half uur van mijn P.R af heb gehaald. 5.35.25 uur en 179 km gereden. Wordt vervolgd... P.s ik ben nog even gestopt vlak voor en na de afdaling van het Naviduct. Er stonden pijlen, en " pas op " voor de vreselijke hobbel. Even dacht ik dat er aan gewerkt ging worden. Zie de foto's !!

31-08-2011 Naar de Bron van de Maas deel 6 Een woord van dank

Het was een pracht tocht ! Dank aan de gastvrouw Inge en gastheer Gerard in Clairey. Natuurlijk ons Mam en zus Sjan en zwager Ad voor ons onderkomen in Oirschot. Dank aan Katinka, Pé, Jan, Cees, en Wim mijn fietsmaten. Marianlief en Esmee voor de goede zorg voor, tijdens en na de tocht van voor mij 1554 km. Volgend jaar hebben we de keuze uit een groot Rondje Nederland, Rondje Denemarken of Midden en Zuid Engeland. Wel met een grotere camper, met alle luxe aan boord en een grote luifel met voortent, of een snel op te zetten familie tent. Wordt vervolgd...

31-08-2011 Naar de Bron van de Maas deel 5 De terugreis

Na twee dagen uitrusten, wandelen en heerlijk eten en drinken gaan we op donderdag 25 augustus op huis aan. We volgen de zelfde route als op de heenweg. Het is flink afgekoeld, en dat maakt het fietsen een stuk aangenamer, zeker bij het klimmen. Af en toe een bui, dan weer zon en weinig wind. Bij het afdalen in de stromende regen blijft het oppassen. Het fietsen op het mooie Voie Verte vrijliggende fietspad vlak langs de Maas is ondanks de regen weer heel mooi. We moeten een slaapplek vinden, omdat de Hymer problemen heeft met de zekeringen, door overbelasting. Onze reddende engel is Angélique van de Cite " Au Bord De Meuse " in Laifour. We hebben niets bij ons, alleen een prima humeur, en ik ging er van uit dat het maar voor een nacht zou zijn. We kregen beddengoed, warm eten, een West- Friese moppen intermezzo, een goede nachtrust, en de volgende ochtend een ontbijt. We konden al om 8.00 uur de fietsen in, en om 10.00 uur kwam Wim met de melding dat de camper weer "on the road" was. Iedereen blij natuurlijk ! In de stad Namur moest er voor het laatst een 12% klim de stad uit worden overwonnen. De Geax Tattoo slipte door, net als de Perfect Moiree 47 onder de Strada. Daarna was het heerlijk rijden over glooiend landschap. Deze keer sliepen we op de een na laatste rit bij mjin zus Sjan in Oirschot. Pé trakteerde ons op een uitgebreide Chinese maaltijd, vanwege zijn 71 verjaardag. Op maandag 29 augustus de laatste rit door Brabant, Gelderland, Utrecht en Noord Holland. Het was even zoeken naar de juiste route omdat de navigatie apparaten kuren vertoonden. Het fijne hiervan was, dat we het mooie vestingstadje Heusden doorkruist hebben. Vandaag was het voor een ieder van ons de langste dagrit om via De Woude weer thuis te komen. Wordt vervolgd.

31-08-2011 Naar de bron van de Maas Deel 4 De Deelnemers

Dit was een tocht voor genodigden. Inge en Gerard hadden ons uitgenodigd om een paar dagen door hun verwend te worden. Nou dat is ze gelukt ! Het zouden eerst 8 deelnemers zijn, maar door omstandigheden moesten er twee afzeggen. Katinka had ook haar twijfels. Ze vroeg zich af of ze het fysiek aan zou kunnen. Er moest tenslotte veel geklommen worden, met mannen met een erg goede conditie en uithoudingsvermogen. Een keer viel ze helemaal stil, en is door Cees met 'liters water weer tot leven' gewekt. Ze reed bergop en af in haar eigen tempo. Met haar conditie zit het verder wel goed. Dan hadden we onze Pé. 71 jaar geworden tijdens de tocht en "still going strong". Hij reed meestal samen met nog de 70 jarige Jan in de kopgroep. Aan Pé was aan het einde van de dagrit vaak niets te zien van vermoeidheid of ander leed. Wel gaf hij in alle stilte aan vroeg te willen gaan slapen. Dan was er onze Jan. Een oermens, met een ongelooflijk daadkracht. Kilometers maken is zijn motto. Hij had de meeste lekke banden, parkeerde zijn Quest op de eerste dag al in een zandberg, stuiterde een trottoir af, maar verder ging alles goed. Hij mopperde wel eens over de F-lites, die zich als je snel weer verder wil, zich niet goed lieten centreren. Hij denkt dat het komt door de naamsopdruk. Dan nog onze Wickie de Grote Blonde Viking. Altijd weer goed voor een rake opmerking naar deze of gene die het horen wil. Hij was onze hekkensluiter. Hij reed meestal als laatste, om al het achterop komend verkeer tijdig te waarschuwen. Hij verleende meestal de eerste hulp bij pech, mocht wel eens van Wim voor op rijden, maar nooit voor lang. Wim, de "Grote Roerganger" heeft de meeste kilomters voorop gereden. Hij is de man van de Garmin, al liet zijn nieuwste aanwinst het al snel afweten. Gelukkig had ik de door Marian en Esmee geplastificeerde Michelin kaarten van de route mee in de fiets. Ook daar kon Wim goed mee uit de voeten. Achternicht Esmee was mee als reisgenoot en gezelschapsdame en rechterhand voor Marianlief. Marian was al dagen voor vertrek bezig geweest met boodschappen doen, camper schoonmaken, inruimen. Niets mocht vergeten worden! Nog even naar de gewone garage, de campergarage, weegbrug bij de vuilverbranding enz. enz. Marian had er een dagtaak aan om de Hymer, met zijn toch wat beperkte vermogen op de eindbestemmingen te krijgen. Soms kwamen wij nog geen halfuur later aan dan de dames in de camper. En dan hadden zij echt niet op een terrasje gezeten! (Maar dan zat hun taak er nog lang niet op.) Onderweg moesten er boodschappen worden gedaan, getankt, koffie gezet voor bij de tussen stop, waar we niet eens altijd gebruik van maakten omdat wij al koffie met gebak hadden genuttigd onderweg, eten en drinken aanvullen, spullen van voor naar achteren verhuizen en weer terug om opnieuw de camper te ordenen. De was te drogen hangen die niet geheel droog mee was gegaan, en ik zal zeker nog meer vergeten zijn. Bellen met Wim of Cees, en de positie doorgeven was een steeds terugkerende bezigheid. Als wij 's avonds al hoog en breed zaten, waren Marian en Esmee nog volop bezig, vele keren tot zeker 22.00 uur.

Heb net gehoord dat het douchen er nogal eens bij inschoot omdat het al zo laat was, en Marian blij was dat ze ook kon gaan zitten.

Bij thuiskomst is het uren werk om de camper leeg te halen, op te ruimen en schoon te maken.
Marian heeft aangegeven niet meer mee te gaan een volgende keer, omdat dit voor haar geen vakantie is; het is te zwaar. Er zijn natuurlijk andere mogelijkheden om ook voor de volgauto een rustigere reis te kunnen realiseren, maar we zullen zien. Wordt vervolgd....

31-08-2011 Naar de Bron van de Maas Deel 3 Het verblijf in Clairey

30-08-2011 Naar de Bron van de Maas deel 2 de route heen

De route heen en terug is niet verkend, en dat is maar goed ook. Als je van te voren weet dat er zo veel meters geklommen moet worden, zakt de moed je in de benen. Ik heb wel de hele route langs de Maas vanaf België en door Noord Frankrijk goed bekeken op de Hallwag kaart en de Michelin atlas. Al snel was duidelijk dat je zo dicht mogelijk langs de Maasoevers moet blijven. Doe je dat niet dan moet er soms tot 12 % geklommen worden. Vanaf Givet tot aan Charleville-Meziere loopt het mooiste fietspad van Frankrijk, de Voies Verte. 80 km vrijliggend wandel/fietspad. Wij waren er op de heenreis op zaterdag. We kwamen wat fietsers tegen, de meeste waren Nederlanders, net als de bemanning van de vele platbodems die door de vele sluizen stroom op en af voeren. Op deze route liggen veel campings, cites, chambre d'hotes en zelf een jeugdherberg " Au bord de Meuse " in Laifour. De Bron van de Maas hebben we niet gezien, maar we zaten wel op de zelfde hoogte. Veel is er niet van te zien. Er schijnt een steen met opschrift te liggen, op de plek waar het water opborrelt. De route van De Woude naar Oirschot, de "Parel van de Kempen " die Wim uitgezet had, was prachtig. Door Het Groene Hart, het Rivierenland met de oversteek met de pontjes, en de mooie route via Oisterwijk naar onze eerste stop in Oirschot bij ons Mam. De volgende dag door de Kempen, een stuk van Belgié naar Maasricht en langs de Maas tot aan de tweede overnachtingplaats bij Eijsden. Daarna tot aan de Noord Franse grensplaats Givet. Hier begonnen we op dag drie aan het mooiste stuk langs de oever van de Maas. Het 80 km lange vrijliggende fietspad, de " Voie Verte " met af een toe een tegenligger. In 2012 komt er nog eens 80 km bij tot aan Mouzon. Vijf keer moet je een brug over om aan de andere kant van de Maas de route te vervolgen. Soms even een stukje door een alleraardigst dorpje of stad. Er zitten ook een paar stevige klimmetjes op het parcours. Na Charleville Méziere, Sedan,Mouzon, Stenay, Dun sur Meuse, en via de D 123 richting Verdun. Als ik links van mij het eerste grote kerkhof zie met duizenden kruizen van gesneuvelde Duitse soldaten uit de Eerste Wereld Oorlog 14-18, ga ik spontaan het door Eric Bogle geschreven " Green Fields of France " zingen, en ik krijg het koud tot op mijn botten. In Dinant krijgen we de " helden " te zien in al hun glorie, als levensgrote standbeelden. We moesten in deze omgeving maar niet op een camping gaan staan ! Het kan er nu nog spoken ! De volgende overnachting is in Domremy-la Pucelle, de geboorteplaats van Jeanne d'Arc. Na Neufchâteau gaan we naar het oosten om door prachtig glooiend landschap, en al laatste door de bossen van Darney aan te komen op de eindbestemming Clairey. Even daarvoor worden we voorbij gereden door de gastvrouw en gastheer Inge en Gerard. Ze hebben net de laatste boodschappen gedaan, want de gasten mag het aan niets ontbreken. Wordt vervolgd.

30- 08 -2011 Naar de Bron van de Maas deel 1

Hier mijn reisverslag van onze rit naar de Bron van de Maas, van 18 t/m 29 augustus in woor en beeld. Het materieel: 5 Questen en 1 Strada. De Quest van Wickie heeft nog de smalle velgen en de kleine remtrommels. Hij heeft dan ook, in de afdaling al snel de remparachutjes overboord gegooid, om veilig beneden te komen. Hij had voor vertrek de Jag-wires remkabels gemonteerd, maar is daar niet zo over te spreken. De remhendel op de trommel is niet sterk genoeg om de remhendel aan het stuur terug te laten schieten. Jan Geel heeft ook kleine trommels, maar heeft weer een langere remhendel op de trommel zitten. Pé Koomen reed met smalle velgen, maar wel met grote remtrommels, en hij heeft de remparachutjes niet een keer gebruikt. Na de eerste dag flink te hebben moeten remmen, piepten de andere dag zijn remmen. Er was van enige verglazing van de remtrommels sprake. Dit piepen ging vanzelf weer over. Zo niet dan had ik er een nieuwe remvoering in gezet. Katinka Fransman in haar mooie Scarabee Strada ging niet zo hard de heuvels en bergen af. Haar snelheid bleef zodoende laag, en kon ze veilig door de dorpjes rijden. Wim, onze "Grote Roerganger " Schermer in zijn carbon Quest was in de klim in het voordeel. Hij hoefde zeker 8 kilo minder naar boven te zeulen. In de afdaling geen remparachute gezien. Wel haalde hij de hoogste snelheid van 87 km p/u. Ik zelf, met mijn spier/vetmassa ben duidelijk niet geboren voor het vele klimwerk. Ik kwam door soepel , vaak in de allerkleinste versnelling, dat is 30 voor en 32 tands achter, te trappen, iets later aan op de top. Door mijn grotere valgewicht was ik in de afdaling in het voordeel. Hoogste snelheid 84 km p/u. Niet vaak de remparachutles gebruikt. In de meeste afdalingen kon ik heel wat kilometers achterstand goedmaken, en ging ik nogal een met zeker 20 km p/u sneller de Strada voorbij. Achter lag de Geax Tattoo op de brede velg, net als bij Jan. Ik ben er prima over te spreken. Snel bij het op gang komen, goede wegligging, snel in de afdaling, en niet een keer lek. Al tijdens de eerste dag waren er lekke banden. Cees had de eerste in Nes aan de Amstel. Hij reed en passant ook boven op een stalen boten aanleg geval, dat verborgen lag in het gras. Gelukkig geen schade aan de Quest. Jan reed achter lek vlak voor Spoordonk, mijn geboortedorp. Zolang we op droog wegdek reden en in de stromende regen kregen we geen lekke banden. Anders werd het op droog dan weer nat wegdek. De F-lites werden dan doorboord door glas, scherpe steentjes en ander scherp spul. Pé heeft vlak voor vertrek rondom nieuwe Swalbe Kojaks gemonteerd en reed niet een keer lek. Een juiste keus, zo is gebleken ! Cees heeft zijn iet wat versleten Kojaks al snel vervangen door de Swalbe Durano's, en deze hard opgepompt, voor nog meer snelheid, maar minder comfort. Wim had vlak voor vertrek nog snel even de brede Swalbe Furious Fred met Race Guard gemonteerd. Ook hij is er goed over te spreken. Deze 57 mm brede 26 " band en zijn 50 mm broertje bik straks als herfst/winter ban in de shop. Naast de lekke banden was er twee keer een aflopende ketting door verkeerd schakelen van Cees. Jan kwam in een zandheuvel terecht omdat hij de controle verloor, door een verkeerd genomen opstaande richel. Pé kon nog net voorkomen dat hij om ging. Ik zelf had op de terugweg een piepend achterwiel. Is het een kapot lager, een gescheurde achterbrug, loopt er iets aan ? In een scherp genomen linkerbocht was het geluid minder. In Dinant ging de Quest op zijn kant. Achterwiel laten zakken. Cees ging op zoek naar de oorzaak. Geen kapot lager, maar wel de borging van de achteras los. Deze twee moeren waren los geraakt na het vele klimmen. Weer vastgezet, en geborgd met roze nagellak van onze lieve Esmee. Het enige wat ik verder nog gedaan heb, is de remkabels wat strakker gezet. Dan blijft de fiets namelijk staan als je er tijdens een klim uit moet om te plassen, wat mij vaak overkwam. Wordt vervolgd....

30-08-2011 Weer thuis en donderdag weer een escorte

De werkelijke bron van de Maas hebben we niet gezien, maar we waren wel op de zelfde hoogte als waar de Maas ontspringt. Deze week zal ik mijn verhaal maken in woord en beeld. Donderdag 1 september neemt Gerrit Schoone uit Zaandam in Dronten zijn Sinner Mango+ in ontvangst, en krijgt huj zijn escorte. Ik ga om 8.00 uur van huis. Om ongeveer 9.15 uur ben ik dan aan de Zijlweg in Enkhuizen. Voor de lunch tijd kunnen we dan in toertempo naar Noord Holland. Wordt vervolgd.

17-08-2011 De laatste in een reeks voorberiedingen

Pé was al weer vroeg richting Z.O Beemster, om uitgebreid afscheid te nemen van zijn Tiny. Marianlief gaat voor de laatste boodschappen, camper nog even naar de specialist en langs de garage. Op De Woude is Wim met hulp van André Dronkers grote dozen aan het dichtplakken. Hierin zitten race en toerkappen. Ze moeten vanmiddag nog naar het postkantoor. Onderweg kreeg ik nog een s.m.s van iemand die nog snel de F-lites en een Geax Tattoo wilde hebben. Thuis zie ik dat er nog iemand een bestelling heeft gedaan. Per 1 september loopt de aanbieding van 3 F-lites en drie Swalbe sv7c binnenbanden voor 105 Euro, plus 7.50 euro verzendkosten af. Daarna is de band 32.50 per stuk. Bestellingen die voor die tijd binnenkomen worden na 1 september verstuurd. Stuur een mail naar kees@ramira.nl. 35 km gereden. Wordt vervolgd... P.s Vergeet je niet aan te melden voor het NoordenVelomobiel/ Ligfietstreffen in Schermerhorn op 16-17-18 september, en de West-Friese Omringdijk Toertocht op zaterdag 10 september. Zie de agenda Ligfiets.net.

15-08-2011 Fraai zacht foam plakrandje voor 70 euro

Eerst even naar Wim op de koffie. Hij laat me de uitgewerkte route zien naar de Bron van de Maas. Ziet er erg fraai uit! Veel klimmen hoeven we niet. We komen niet boven de 400 mtr boven zeeniveau uit. Het landschap is dus iets glooiend. Alleen in de dorpjes langs de Maas zullen we soms een klimmetje hebben. Ik heb om 12.00 uur een afspraak bij Jan Reus bij van den Berg Watersport in Hoorn. Ik was even vergeten dat het kermis / lappenmarkt is. Ik loop vast in de menigte, en ik maak snel rechtsomkeert, om via nauwe steegjes te ontsnappen. Jan is vandaag voor zichzelf bezig. 20 mm dikke grenen vloerdelen, vol met hars gaan onder een vlaktebank door. Even zijn werk afmaken en hij gaat aan de voorkant van het instapgat van de Quest eerst een blauw plak lijntje aanbrengen. Dit is voor de afwatering. Een laag Bison-tix op de gele rand, zo ook op het zachte zwarte foam. Even wachten, en de strook er vakbekwaam omheen trekken. Netjes afwerken, en het ziet er meteen heel mooie uit. Geen reflectie meer in het schermpje, en rust aan de ogen. Op verzoek is deze verfraaiing straks in het muisgrijs te krijgen. Dit staat heel mooi op een witte Quest, Mango of Strada. Zelfs geel is mogelijk, als er vraag naar is. 75 km gereden. Wordt vervolgd...