18-08-2010 Sterker uit de Ronde

Vanmorgen eerst even verslag uitgebracht bij Sebastiaan over het Ierland avontuur. Het werk kan wel even wachten. Daarna ga ik even naar Pé in Middenmeer. Hij liet weten dat hij de rubberen ring van het kettingwiel onder zijn stoel mist, en nu wat geratel hoort. Ik dacht nog zo'n ring te hebben, maar daar aangekomen binnen de 45 minuten, moet ik hem teleurstellen. Pé wil wel met me mee fietsen naar Jan In Oostwoud. Ik kan Pé makkelijk bijhouden. Ben ik sterker geworden of houdt Pé zich in ? Bij Jan aangekomen zien we zijn Quest op en paar schragen staan. De fiets is helemaal dof van het schuren, want in Dronten staan ze klaar om hem te plamuren, en naar de spuiter te brengen. Zijn Quest zal er straks weer als nieuw uitzien. Vanmiddag krijgt Jan nog een groep museumbezoekers, dus na de koffie gaan Pé en ik weer fietsen. Op de A.C. de Graafweg kom ik even langszij rijden bij Pé en vraag hem of dit zo'n beetje zijn snelheid is. " Ik ga meestal iets harder " zegt Pé. Valt dat nou even tegen! 95 km gereden. Wordt vervolgd. P. s Morgen met Wim bootjes kijken bij pont Buitenhuizen. 10 uur weg vanaf De Woude.

verslag Rondje Ierland in foto's

verslag Rondje Ierland in foto's

verslag Rondje Ierland 2235 km De bevolking

We zijn ferry nog niet op in Stanrear of we zien de rederij medewerkers en de douane vreemd opkijken als ze ons zien aankomen. " Never seen such a vehicles " hoor ik er een zeggen. We zijn dan ook de eerste Questrijders die naar het eiland afreizen. Meteen in Belfast zijn we een bezienswaardigheid en dat blijft zo de hele rit door Ierland. Gillende vrouwen, handtastelijke kinderen, en vooral in de dorpen en stadjes weten ze niet wat er voorbij flitst. Daar waar men mee bezig is kan wachten, eerst de hele familie naar buiten roepen, die dan nog net mijn achterkant voorbij zien gaan. Duizenden foto's zijn er in alle standen, en vanuit allerlei voertuigen gemaakt, door jong en oud. Als ik 1 euro vraag voor 'n gemaakte foto, krijg ik die meteen. Of we voor " charity " rijden is dan ook de veel gestelde vraag. Ergens vlak voor Bandon staat er in eens een fotograaf in de berm en wil alles van ons weten en we moeten op een drukke weg voor hem pozeren. Naar later blijkt, is het een lid van een kerkgenootschap die in ons nieuwe volgelingen ziet, om de boodschap met onze opvallende fietsen uit te dragen. We kunnen zelfs in hun kerk overnachten. De Questen komen voor het altaar te staan. Als ik informeer waar we ergens kunnen eten, blijkt later dat we bij de voorganger thuis zijn uitgenodigd. Brood met daarop boter en warme patat is daar een lekkernij. Er wordt voor ons gebeden, en een veilige reis afgesmeekt. We are blessed ! De Ieren zijn een zeer gastvrij volk, humor vol, gul en vooral de wat rijpere vrouwen vinden onze Questen en inhoud zeer opwindend.

verslag Rondje Ierland 2235 km De camper met Marian

Toen ik nog jong was, en nog veel slanker maakte ik al lange fietstochten op de race-fiets met Marian en de kinderen in de Citroën HY camper als volgauto. Heerlijk fietsen, wassen, schone kleren aan, eten met zijn allen in een huis op wielen, en dan op tijd naar bed. Om de volgende dag weer uitgeslapen en fris van start te gaan. Wat was ik blij toen Marian na enig voorbehoud liet weten dat ze als een soort moederkloek mee ging met haar Hymer camper als volgauto. In Ierland omgedoopt tot Mothership, en de Questen kwamen" from outher space " Ik was meestal als eerste wakker, net voor 7 uur, en begon dan het ontbijt te verzorgen, terwijl Wim zich nog een paar keer kon omdraaien, en Marian het bovenbed voor zich alleen had. Een enkele keer hebben we onder de luifel ontbeten. Het bed van Wim hoefde dan niet meteen tot tafel omgetoverd te worden. Zonder Marian in de buurt had ik nooit aan dit avontuur begonnen !

verslag Rondje Ierland 2253 km Flora en fauna

Van de " 40 shades of green " zullen we er een paar niet gezien hebben, maar wat is dat eiland groen ! Wat een afwisselend landschap ! Wim, die met de grootste zorg een route uitgezet had, met als lijdraad Het Groene Boekje kwam er al snel achter dat de route niet geschikt was voor vier Questen, laat staan de volgauto. De route langs de Lagan rivier bij Belfast was een pracht. Een soort "Lover's Lane " met kronkel weggetjes, prachtige oude bomen en heel veel planten in bloei. Al snel zijn we op de A en B wegen gaan rijden. Meer ruimte, en over zichtelijker dus veiliger. Er zijn in Ierland 26 & 6 counties, dus 32 in totaal. Ik moet nog uitzoeken hoeveel we er doorkruist hebben. Onderweg veel fauna op de weg zien liggen. Platgereden vossen, wezel, hermelijn, egels, en zelfs een das. Deze dieren laat men rustig liggen, tot er alleen nog maar een plat vel van over is.

verslag Rondje Ierland 2253 km De Quest

We wisten allemaal al dat de Quest een super vervoermiddel is, maar dat je er mee door Ierland kan fietsen, met de stijle klimmen en levengevaarlijke afdalingen is voor mij een openbaring. Zoals Wim dat zo treffend heeft verwoord: in een voor de Quest wel er vijandig biotoop. Wie gaat er met een veel te zware fiets, 35 kg plus de inhoud heuvels op van soms meer dan 14 % pente ? " Four completely mad Dutchmen " is daarop het antwoord. Met snelheden tussen de 4 en 94 km per uur zijn we het hele eiland rond gereden. Voor de eerste keer moest ik in de Wicklow Mountains bij een snelheid van 4 km per uur uit de Quest om deze naar de top te duwen. Door trappen naar boven had misschien wel gekund, maar het kan een blessure opleveren, of je maak iets stuk aan de fiets. De tweede keer uit de fiets was ergens in Noord Engeland op de terugrit naar New Castle. Hard gaan met de Quest, boven de 50 km per uur over lange afstanden was voor mij nieuw. Ik heb mijn angst om hard af te dalen helemaal overwonnen, zeker toen mijn Cateye voor de zoveelste keer de geest gaf, en ik de snelheid niet meer af kon lezen. Meestal was ik de eerste die de rem-paraschutjes uitwierp, om de snelheid te reduceren. Wat ben ik blij met de grotere remtrommels, ze hebben hun werk uitstekend gedaan. Een keer maakte ik achter Wim een afdaling in Bray, ergens aan de kust. Ik zelf noemde dit, toen we veilig beneden waren een " kamikaze afdaling " en dat dit meteen ook de laatste zou zijn was mijn diepste wens, maar er volgden er nog een paar, met zelfs haarspeld- bochten en ongelooflijk slecht lopende wegen met een wegdek waar je hier in Nederland nog geen tractor over heen laat rijden. Als een kogel ging ik de eerste keer naar beneden, dat de achterkant van de Quest bijna omhoog kwam. Alléén met pompend remmen ben ik veilig beneden gekomen, met kramp in mijn handen. Voor vertrek had ik rondom de Swalbe Kojak gemonteerd, en die zijn me goed bevallen. Over de conditie van de wegen kun je ook een heel hoofdstuk wijden. Van glad en snel asfalt tot karrensporen ! Het meeste gevaar leveren de " put holes " Diepe gaten in het wegdek die plotseling op duiken, en waar je omheen moet zien te rijden. Zeker bij hoge snelheden een hachelijke onderneming. Wim met zijn Swalbe Super Moto achter en de brede Go- Cycles voor was zeker in het voordeel. Meer comfort, niet lek en duidelijk nog sneller in de afdalingen. Ik heb twee lekke banden gehad, een voor door een meidoorntje, en een langzame leeglopende achterband, door een stuk glas in de afdaling naar New Castle.

verslag Rondje Ierland 2253 km Het weer.

Op dit moment is het hier het weer dat de meeste mensen in Ierland verwachten, regen, winderig en koud. We hebben regen en wind gehad in Nrd Engeland en Schotland, maar op het Groene Eiland hebben we prima fietsweer gehad, met twee dagen nattigheid, regelmatig zon en in het westen flink wat wind. Laagste temperatuur was in North Humberland 7 graden, en de hoogste temperatuur, 21 graden ergens in Ierland. Vaak begon het even te regenen, maar aan de andere kant van de berg/heuvel scheen de zon dan weer, of als je de bocht om was. Vooral in de lange klimmen waren we blij dat het niet te warm was. We moesten ons dan nog meer in het zweet werken, iets waar ik een hekel aan heb ! De afkoeling tijdens het afdalen was goed te verwerken, door mee te blijven trappen.

16-08-2010 Wat een avontuur, en 4 kg lichter !!!

Dag allemaal. Ons groot rondje Ierland, in iets meer dan drie weken zit er op. Een rondrit met de Quest om nooit meer te vergeten. Als eerste wil ik Marianlief bedanken, voor het enorme geduld dat ze heeft gehad, met vier "completely mad Dutchmen " die meestal alleen maar oog hadden voor de fiets, de rit en al het andere om zich heen, waaronder veel Ierse schoonheid. Ook mijn fietsmaten/vriend Wim "take a nap" de professor Ben en de " Grote blonde Viking " Cees bedankt voor alles en nog wat ! Een uitgebreid verslag met foto's volgt zo spoedig mogenlijk van Kees " 32 nu 38 " Wordt vervolgd...